Δύο βραδιές μνήμης, συγκίνησης και βαθιάς σιωπής
Με απόλυτη επιτυχία και δύο συνεχόμενες κατάμεστες παραστάσεις ολοκληρώθηκε το θεατρικό αφιέρωμα «Κοινός Λόγος & άλλες μαρτυρίες από την περίοδο 1940–1949», που παρουσίασε ο Πολιτιστικός & Περιβαλλοντικός Σύλλογος Τριλογία στο θεατράκι του 2ου Λυκείου Βούλας.
Το κοινό αγκάλιασε με συγκινητικό τρόπο την προσπάθεια όλων των συντελεστών, παρακολουθώντας με απόλυτο σεβασμό ένα έργο βασισμένο σε αληθινές μαρτυρίες ανθρώπων που έζησαν τα δύσκολα χρόνια του πολέμου, της κατοχής και του εμφυλίου.
Η παράσταση, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Αγορά, επιχείρησε να μεταφέρει στη σκηνή μικρά κομμάτια μιας συλλογικής μνήμης που δεν πρέπει να χαθεί.
Μαρτυρίες ανθρώπων που βίωσαν την πείνα, τον φόβο, τις διώξεις, τις εκτελέσεις, τις φυλακές, τον ξεριζωμό, αλλά και τον αδελφοκτόνο σπαραγμό που άφησε πίσω του ο εμφύλιος πόλεμος.
Την παράσταση πλαισίωσαν οι ηθοποιοί Ευανθία Αγγελοπούλου, Μάριος Γρηγορόπουλος, Εριφύλη Επιτροπίδου, Βασιλική Κοντογιώργη, Αλέξιος-Ιωάννης Πάσχος, Ελένη Σαμολαδά, Νίκος Σπυρόπουλος, Ελευθερία Σταυροπούλου και Ανδρέας Τσαβλίρης.
Τα τραγούδια ερμήνευσε ο Πάνος Λίνος, ενώ τους μουσικούς της παράστασης αποτέλεσαν ο Γιώργος Καραβάνης στο μπουζούκι και ο Καλλικράτης Μπουρδάρας στη κιθάρα.
Ιδιαίτερη θέση στην παράσταση είχαν τα τραγούδια εκείνης της εποχής, τα οποία λειτούργησαν όχι μόνο ως μουσική συνοδεία, αλλά ως ζωντανές φωνές μνήμης και ιστορίας. Από το «Στης Αλβανίας τα βουνά» και τον «Σαλταδόρο», μέχρι το «Χαϊδάρι», το «Νύχτωσε χωρίς φεγγάρι», το «Σαββατόβραδο στην Καισαριανή» και το συγκλονιστικό κλείσιμο με το «Μάνα μου Ελλάς», η μουσική ένωσε τις αφηγήσεις με το συναίσθημα και τη συλλογική μνήμη του κοινού.
Ο Πολιτιστικός & Περιβαλλοντικός Σύλλογος Τριλογία ευχαριστεί θερμά όλους όσοι τίμησαν με την παρουσία τους αυτές τις δύο παραστάσεις και έγιναν μέρος μιας εμπειρίας μνήμης, συγκίνησης και ιστορικής συνείδησης. Θέλουμε επίσης να ευχαριστήσουμε το εστιατόριο Κεμπαμπτζίδηκον “Το Γνήσιον” για την παραχώρηση 3 τραπεζιών με 12 καρέκλες, που ήταν απολύτως απαραίτητα για τα σκηνικά μας. Φυσικά, να αναφερθούμε για μία ακόμα φορά στην φωτογράφο μας Φαίδρα Οικονόμου η οποία φρόντισε να μεταφέρει με το φακό τας όλα τα δρώμενα στη σκηνή. Μπορείτε να δείτε τις φωτογραφίες εδώ.
Γιατί υπάρχουν ιστορίες που δεν πρέπει να ξεχαστούν.
Γιατί η μνήμη είναι ευθύνη.
